defol!

Ben kapıyı çarpıp çıkarken uyuyor muydun sen? Evet, hem de mışıl mışıl. Ya da hiç olmadın.

Ben kapıyı çarpıp giderken belki de arkamda kimse yoktu.

Belki de en başından beri yalan söyledin; beni aramıyordun; yakıtı bitmiş bir gemiydin sığılacak bir liman arıyordun. Bense daha yüzünü, ismini, yerini bilmediğim birine yazdığımı sanıyordum. Yazdıklarımı da çaldın! Artık yazamıyorum eskisi gibi…

Ben kapıyı çarptım çıktım; sen kaldın: limansız. Okyanusa açılan akarsuyun bitişinde seni içeriye sürükleyecek bir rüzgar bekleyerek. Arkanda fırtınalar da kopsa hiçbiri seni umursamayacak ve kalacaksın o engin dalgaların arasında: bir yukarı, bir aşağı…

Bir sigara, bir bardak su ve yıldızlar yeter bana. Sen kim oluyorsun da beynimi sızlatabiliyorsun hala?

İsmini ağzıma almak bile dilimi uyuşturmaya yetiyorken defolup gidemedin hala beynimden.

Ben kapıyı çarpıp çıktım, arkada sen kaldın yani hiç!

Location:İçerenköy Carrefour,Istanbul,Turkey