Yolculuk

Sömürgeleşmiş toplumların tepkisizleşmesi gibi vurdum duymazlık patikasında yürüyordum aheste… Yollarımızın kesiştiği yerde öyle birşey vardı ki… Tepkisiz kalmanın imkansızlığını gördüm; seni… Ulaşamama korkusu sardı sonra. İşte böyle çıktım patikadan. Daha kavuşamadan sensizlikten endişe etmeyi öğrendim, ip üzerinde marjinal yaşamayı da… Şimdi sıra sende; ya bir ışık göster ya da kus nefretini. Yeter ki çabuk olsun. Haydi söyle şimdi; var mısın ip üstünde uçları yaşamaya? Var mısın limanda hala bekleyen, paslanmaya terk edilmiş gemiyi kudurmuş okyanus dalgalarında sallamaya? Sonu izdivaç olan bir yola çıkmaya hazır mısın?

“Yolculuk” için 2 Yorum

  1. MERVE diyor ki:

    GERCEKTEN COK GUZEL YAZMISSIN….. BELKIDE SOYLENEBILECEK EN GUZEL VE ANLAMLI SOZLERI BIR ARAYA GETIRMISSIN…. BASARILARININ DEVAMINI DILERIM CAFER …….CIAO

  2. ali diyor ki:

    baba parçalamışsın kendini yine ama boş işler bunlar boşver takıl kafana göre hayat guzel bee abi bunlar o limana uğramaktan başka şansı kalmayanlar için cok guzel sözler ne iş sendemi yoksa o kadar ümitsizsin yapma böyle :))

Yorum yapın